Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Εκτός σχολείου...στο σχολείο






 Σήμερα, Τρίτη 29 Οκτωβρίου, ξεκινάει το Εργαστήρι  μουσικοκινητικής αγωγής, βασισμένο στο σύστημα Carl Orff με συντονιστή τον μουσικό του σχολείου μας,
Κο Γιώργο Χαρωνίτη.
Το εργαστήρι θα πραγματοποιείται κάθε Κάθε Τρίτη: 17:00-18:00.



Σήμερα ξεκινάει επίσης το Εικαστικό εργαστήρι  με συντονιστή τον Κο Βαγγέλη Θεοδωρίδη.  Το εργαστήρι θα πραγματοποιείται κάθε Τρίτη: 18:00-19:30. Οι συναντήσεις θα είναι αυτοτελείς.
Παιχνίδια με υλικά, χρώματα, μικτές τεχνικές... θα εναλλάσσονται, δίνοντας κάθε φορά διαφορετικά ερεθίσματα.
Στη σημερινή πρώτη συνάντηση, τα παιδιά θα δημιουργήσουν ένα χαρακτικό έργο.


·
 
Παράλληλα με το εργαστήρι εικαστικών, θα υλοποιηθεί  και η πρώτη συνάντηση για ενήλικες με τίτλο «Οι εξαρτήσεις στις μέρες μας,  σε παιδιά  και μεγάλους»
με καλεσμένο τον Κο  Παναγιώτη  Σαϊβανίδη, Ψυχολόγο, σύμβουλο εξαρτήσεων.
Παράκληση: Επειδή η συνάντηση μπορεί να έχει και βιωματικά περάσματα, καλό είναι να έχετε άνετα ρούχα και να μην έχετε μαζί σας παιδιά  .


Για πληροφορίες ,
διευκρινήσεις και δηλώσεις συμμετοχής,
παρακαλούμε επικοινωνήστε τηλεφωνικά μαζί μας.


Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Το δικό μας… ΟΧΙ



Το ιστορικό γεγονός έχει τη δύναμη να συνδέει το παρελθόν με το παρόν. 


Στη προσχολική ηλικία, οι έννοιες όπως "πατρίδα, ελευθερία, χώρα," είναι δύσκολες και ακατανόητες. 
Η έννοια του χώρου και του χρόνου (στις οποίες έλαβε χώρα ένα ιστορικό γεγονός) είναι επίσης δύσκολες για τα μικρά παιδιά.
Παρόλ' αυτά, είναι λέξεις γεμάτες νοήματα και σημαίνοντα, που τροφοδοτούν και δημιουργούν αφορμές για συζητήσεις και περαιτέρω σχολιασμούς.

Το μικρό παιδί φέρνει μέσα απο τη δική του ιστορία, την προσωπική του ερμηνεία και σχολιάζει τις παραπάνω λέξεις  μέσα απο το συμβολικό παιχνίδι, μιας και που αυτό του είναι γνώριμο.

Έτσι λοιπόν, ένα παιδί  "παίζει" τον πόλεμο, "πέφτει" λαβωμένο ή "σκοτώνεται"...

Όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι με τους κανόνες του και σε καμία περίπτωση το παιχνίδι δεν αποτελεί απειλή για τη στάση που θα πάρει αργότερα το παιδί ως ενήλικας.

Με αφορμή  λοιπόν μια ιστορική επέτειο,  οι λέξεις εμπλουτίζονται μέσα απο ερεθίσματα που δίνονται (ηχητικές ακροάσεις, εικαστικά, μυθοπλασία κ.α) και το κάθε παιδί παίρνει αυτό που χρειάζεται τη δεδομένη χρονική στιγμή, για να το ενώσει με αυτό που ήδη γνωρίζει.

Ο παιδαγωγός καλείται να δώσει ερεθίσματα χωρίς διδακτισμούς και κηρύγματα, και να δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν, στο τώρα και στο μέλλον.

Με βάση τα παραπάνω, οι παιδαγωγοί της Καραμέλας, επεξεργάστηκαν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με ποικίλους τρόπους.





Νηπιαγωγείο



Δραστηριότητες βασισμένες στο βιβλίο
«Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο», Α. Παπαθεοδούλου, Εκδ. Πατάκη.




Κατασκευή μακέτας με αφορμή το βιβλίο
"Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο"
















 Η πόλη έδιωξε τον πόλεμο, γιατί ο πόλεμος είναι βία.


Η κορύφωση της δράσης ήταν η τρισδιάστατη κατασκευή της πόλης.




Το συντριβάνι της πόλης...

Το μουσείο....


Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον πόλεμο σαν ένα βίαιο γεγονός. Αυτό έδωσε αφορμές για συζητήσεις και προβληματισμό.






Όταν κάνουνε πόλεμο
η γη έχει πονόλαιμο
πονάει η καρδιά της
και κλαίνε τα παιδιά της.

Ενάντια στον πονόλαιμο
στον πόνο και στον πόλεμο
υπάρχει μια ασπιρίνη
άνθρωποι, πέστε: ΕΙΡΗΝΗ
Λόγια παιδιών, με αφορμή το παραπάνω ποιηματάκι:
-Η γη καταστρέφεται και στεναχωριέται γιατί με τον πόλεμο σκοτώνονται τα παιδιά της. Οι άνθρωποι.
-Καταστρέφεται η κυρία φύση.


Με αφορμή ένα τραγούδι... 



«Τα ραφτικά της γιαγιάς»
Στίχοι Γ. Καλαμίτση, Μουσική: Σάκης Τσιλίκης

Με έμπνευση από τους στίχους του τραγουδιού, τα παιδιά έφτιαξαν στρατιωτάκια που αντί για όπλα κρατήσουν κρινάκια.







 Ομάδες προνηπιακού, προπρονηπιακού, μικρού προπρονηπιακού.

Με αφορμή το βιβλίο
 «Οι Μεγάλοι Παίζουν τον Πόλεμο.Γιατί;»
Ν. Ποποφ, Εκδ. Άμμος





Προνήπιο


Τα παιδιά αφού άκουσαν την ιστορία, συζήτησαν για τον.. δικό τους πόλεμο.


-Παίζω πόλεμο με τον μπαμπά μου. Εγώ έχω μια ασπίδα και ο μπαμπάς μου ένα σπαθί. Όποιος χάνει βγαίνει έξω από το παιχνίδι.
-Παίζω πόλεμο, αλλά όχι στα αλήθεια, γιατί αν παίξουμε στ’ αλήθεια θα πεθάνουμε.
-Ο Μαξιλαροπόλεμος είναι ωραίος.
-Και ο νεροπόλεμος! Έχεις ένα κουβά και πετάς στον άλλο νερό στη μούρη! Κερδίζει αυτός που μένει στεγνός.



Μετά εικονογράφησαν το βιβλίο με τη δική τους οπτική.





Η Κοαξία όταν τελείωσε ο πόλεμος.
Είναι χωρίς χρώματα.
Ο πόλεμος μαύρισε το χορτάρι και το λουλουδάκι.
Χτύπησαν οι βάτραχοι και τα ποντίκια.






Προπρονηπιακό-Μικρό Προπρονηπιακό


Οι παιδαγωγοί, επέλεξαν το παραμύθι, που δίνει απλά μεν, ουσιαστικά δε, την περιγραφή του πολέμου.


Ένα όμορφο παραμύθι που πραγματικά σε ανατριχιάζει ο τόσο απλός τρόπος που περιγράφεται ο πόλεμος. Ένα παραμύθι για μεγάλους και παιδιά. 

Τα παιδιά ακούν τον τίτλο και αντιδρούν:



-Ο πόλεμος δεν είναι ωραίος

-Όχι, είναι ωραίος γιατί παίζουμε μαξιλαροπόλεμο στο σπίτι με τη μαμά.

-Τη νύχτα παίζουμε πόλεμο

-Τα σκυλάκια γαυγίζουν μόνα τους τη νύχτα και παίζουν πόλεμο.

-Πόλεμος είναι και να πετάμε φύλλα… παπούτσια… Χωρίς να χτυπάει κανένας.



Μετά την αφήγηση της ιστορίας:



-Ε, τότε να μην παίζουμε πόλεμο. Ούτε στο σπίτι.

-Εμείς μόνο στο τζάκι βάζουμε φωτιά. Πουθενά αλλού. Όχι στην πόλη μας!

Και στο τέλος, φτιάχνουν μια κατασκευή 

Το σαμποτανκς της Κοαξίας  κάνει επίθεση στη ποντικοχώρα.



Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Η Καραμέλα διευρύνει το δίκτυό της...











Η πρώτη συνάντηση για το "σχολείο για μεγάλους", έχει οριστεί για τις
29 Οκτωβρίου, 18:00-19:30 με θέμα
 
«Οι εξαρτήσεις στις μέρες μας, 
σε παιδιά  και μεγάλους»

Με συντονιστή τον Κο  Παναγιώτη  Σαϊβανίδη, Ψυχολόγο, σύμβουλο εξαρτήσεων.
Χωρίς κόστος συμμετοχής



Περιπλανήσεις στη τέχνη... 
Οι τέχνες δημιουργούν γέφυρες ανάμεσα στα γνωστικά αντικείμενα και μετατρέπουν το "βαρετό" σε "συναρπαστικό".

Τα εργαστήρια για παιδιά έχουν σαν στόχο να αναδείξουν τη γοητεία που κρύβουν τα μαθηματικά και η γλώσσα.
Ο ρυθμός, η φόρμα, η κλίμακα, η ένταση, ο τόνος το ηχόχρωμα και οι αποχρώσεις, έννοιες που ανήκουν και στη μουσική και στα εικαστικά, συνομιλούν με τη παιδαγωγική γλώσσα.
Ελάτε να τις ανακαλύψουμε...


  • Το μουσικό εργαστήρι, θα λειτουργήσει σε κύκλους δίμηνων συναντήσεων.
  • Το εργαστήρι εικαστικών, θα λειτουργεί σε αυτοτελείς συναντήσεις.


Όλες οι δράσεις,  γίνονται υπο το πρίσμα, τη φιλοσοφία και τη λογική της παιδαγωγικής που εφαρμόζει η "Καραμέλα" και υπο την εποπτεία της διεύθυνσης και των παιδαγωγών.



Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής,επικοινωνήστε μαζί μας.

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

"Ο Βάτραχος & το φιλί"της Εύης Γεροκώστα στην Καραμέλα




Δράσεις των ομάδων προπρονηπιακού και  μικρού προπρονηπιακού

 Ένας βάτραχος και μια βατραχίνα περιμένουν το φιλί που θα τους μεταμορφώσει, για να βρουν τον εαυτό τους. Όσο περιμένουν γνωρίζονται, αρχίζουν τις καλημέρες, τα χαμόγελα, τα μικρά και τα μεγάλα ταξίδια, τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά. Και χωρίς να το καταλάβουν, νιώθουν ξαφνικά οι δυο τους δεμένοι. Κάτι τους κρατάει μαζί, αχώριστους. Κάτι που δεν ξέρουν ούτε τι είναι ούτε πώς το λένε…


Το παραμύθι της Εύης Γεροκώστα, πέρα απο τα παραμυθένια μονοπάτια στα οποία μας ταξίδεψε, βοήθησε τις παιδαγωγούς των ομάδων να πραγματοποιήσουν δράσεις στις οποίες και τα ίδια τα παιδιά αναζητούν τον εαυτό τους. Οργανώθηκαν παιχνίδια επικοινωνίας, εμπιστοσύνης και δόθηκαν ερεθίσματα γνωστικού περιεχομένου ενώ σημαντική ήταν και η συνάντηση με την ίδια την συγγραφέα που επισκέφτηκε το σχολείο μας την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου.

Εικόνα της Κατερίνας Χαδουλού
απο το βιβλίο "Ο Βάτραχος και το φιλί"


 Γράμματα & αριθμοί στα σακουλάκια της ομάδας

Γράμμα-γράμμα Λέξη-Λέξη φτιάχνεται το παραμύθι

Το παραμύθι αποτελεί εργαλείο στα χέρια του παιδαγωγού. Κάθε λέξη και ένας ήχος, κάθε λέξη και μια εικόνα, κάθε λέξη και ένα νόημα, μια αίσθηση, ένας Λόγος.


Κάθε φορά που καθρεφτιζόταν στο νερό….

"Καθρέφτη καθρεφτάκι μου"


Αγαπημένο αντικείμενο ο καθρέφτης, μιας και  που διευκολύνει την επικοινωνία και το διάλογο τόσο με τον  εαυτό μας όσο και  με τον άλλο.

Ο καθρέφτης δίνει τη δυνατότητα στο παιδί να παίζει με τις θέσεις του στο χώρο.
Να μετακινείται, να μεταλλάσσεται, να μετασχηματίζει, να μεταμορφώνεται...
Σημαντικές ιδιότητες για τον καθένα.







Θυμήσου το αγαπημένο σου παραμύθι… είπε η βατραχίνα.

Έτσι κι έγινε!
Τα παιδιά επέλεξαν το δικό τους αγαπημένο παραμύθι και το έφεραν στο σχολείο. 

Η μεταφορά ενός αντικειμένου (στην προκειμένη περίπτωση το βιβλίο) από το σπίτι στο σχολείο και από το σχολείο στο σπίτι, εξυπηρέτησε στην ομαλή προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον.

Το αγαπημένο παραμύθι, λειτούργησε ως γέφυρα ώστε τα παιδιά να διασταυρωθούν σε εκείνο το μονοπάτι όπου ο καθένας αφήνει την εμπειρία του κουβαλώντας την ιστορία του.
Στόχος, η μετάβαση από το ατομικό στο ομαδικό και από εκεί στο κοινωνικό, ξεκίνησε η πορεία με τους  δύο ήρωες του παραμυθιού της Εύης Γεροκώστα "Ο βάτραχος και το φιλί" .



…και της ψιθύρισε στο αυτί…

Γράμμα προς το αγαπημένο μας πρόσωπο 

Αυτό που δεν… μιλιέται παρά μόνο ψιθυρίζεται.
Αυτό που όπως λέει και το παραμύθι, «μπορεί να μην ξέρουμε πως λέγεται αυτό που νιώθουμε, ξέρουμε όμως ότι είναι όμορφο».

Τα παιδιά με αφορμή αυτό, «έγραψαν» με το δικό τους τρόπο ένα γράμμα προς κάποιον αγαπημένο τους.

Τα περισσότερα μέλη της ομάδας,  «έγραψαν» το δικό τους μυστικό και το μοιράστηκαν με τους υπόλοιπους ως μια πρώτη απόδειξη  πίστης και εμπιστοσύνης.










Παραμυθένια…μαθηματικά!



Κύκλοι μεγάλοι και μικροί μας κάνουν ένα βάτραχο;

Η ομάδα μας, επιθυμώντας  να φτιάξει τον ήρωα πειραματίστηκε με μαθηματικές έννοιες, όπως «μικρό»- «μεγάλο»  αλλά και με ιδιότητες γεωμετρικών σχημάτων και σωμάτων. 





Μέσα από την εικόνα παίζουμε με το φως και τη σκιά

Στο βιβλίο,  ανάμεσα σε άλλες όμορφες εικόνες της Κατερίνας Χαδουλού, υπάρχει και αυτή που απεικονίζει το βάτραχο και τη βατραχίνα να είναι αγκαλιασμένοι κάτω από το νυχτερινό ουρανό.
Αυτή η εικόνα έδωσε το ερέθισμα για να αναπτύχθούν δράσεις φωτοσκίασης.
Η σκιά, αναπόσπαστο κομμάτι του κάθε ανθρώπου, προσκαλεί σε παιχνίδι.
Το φως καθώς πέφτει, τόσο στα έμψυχα όσο και στα άψυχα αντικείμενα, δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες όπου η φαντασία συνυπάρχει με την πραγματικότητα. 









 
















Στην αρχή, το παιδί δεν αντιλαμβάνεται τη σκιά ως μέρος του εαυτού του.
Γι ‘ αυτό κι εκείνη,  παίζει μαζί του, κεντρίζοντας του το ενδιαφέρον για απολαυστικό παιχνίδι.



Τα παιδιά έφτιαξαν τη δική τους ιστορία με έμπνευση από το παραμύθι.

Η παιδαγωγός  αποτύπωσε τα λόγια τους συμβολικά,
έτσι ώστε να μπορούν και τα ίδια να διαβάσουν τα όσα ειπώθηκαν.



Και μετά; Και μετά;
Καλωσορίσαμε τη συγγραφέα στο σχολείο













Τα παιδιά έφτιαξαν τα δικά τους βατραχάκια που έγιναν ήρωες μιας νέας ιστορίας. 

Αυτής που το κάθε παιδί άρχισε να φτιάχνει κρατώντας τη φιγούρα του στο χέρι.
Και ο διπλανός, απάντησε σε αυτή. 
Ένας διάλογος ξεκίνησε… Μια νέα ιδέα γεννήθηκε.
Και οι δικοί μας ήρωες, βούτηξαν στο παραμύθι της Εύης  Γεροκώστα


αφήνοντας το ίχνος τους στις σελίδες του. 

Σχόλιο της κυρίας Γεροκώστα, με αφορμή τη συνάντηση μας...
(το δημοσίευσε στις 11 Οκτωβρίου στη σελίδα που διατηρεί στο fb)


"Ξύπνησα σήμερα με μια μικρή αγωνία.
Οι μέρες αυτές ήταν λίγο δύσκολες και η διάθεσή μου είχε θαμπώσει.
Τα παιδιά στην Καραμέλα με περίμεναν.
Ετοίμασα τη μεγάλη τσάντα: ο βάτραχος, η βατραχίνα, η καρδιά, το στέμμα, η παπαρούνα... τα υλικά για τη μικρή κατασκευή, η μαγική μου πέτρα... ελπίζω πως δεν ξέχασα τίποτα.
Η μέρα ηλιόλουστη. Καλός οιωνός.
Μπήκα στο τρένο. Τα δέντρα, οι πολυκατοικίες, οι άνθρωποι, όλα διαφορετικά από το παράθυρο. Βυθίστηκα σε σκέψεις. Η διάθεση, θαμπή ακόμα...
Η πάντα χαμογελαστή Παναγιώτα με περίμενε στο σταθμό.
Λίγα λεπτά αργότερα, φτάσαμε στην Καραμέλα.
Η πρώτη εικόνα, μια έκταση γεμάτη χώμα και μέσα οι πρώτοι μικρούληδες, να το αγγίζουν, να το εξερευνούν, να το ανακαλύπτουν.
Να και οι μεγαλύτεροι, δασκάλες και δάσκαλοι. Δεν τους γνωρίζω αλλά με έκαναν να νιώθω πως κάπου είχαμε συναντηθεί.
Ένας καφές από τη μαγείρισσα του σχολείου, που με καλωσόρισε με το δικό της τρόπο.
Όταν συναντήθηκα με τους (πολύ) μικρούληδες, μ’ έβαλαν στον κόσμο τους. Εκεί όπου όλα είναι απλά, πολύ απλά, και την ίδια στιγμή συναρπαστικά.
Αναρωτήθηκα, από την πρώτη στιγμή, πώς η δική μου ιστορία κατάφερε να τους δώσει αφορμές για τόσα πολλά πράγματα.
Ένιωσα μικρή, πολύ μικρή δίπλα τους.
Κι ακόμα πιο μικρή δίπλα στους τέσσερις δημοσιογράφους του νηπίου. Ήταν η πιο ωραία συνέντευξη που μου έχουν πάρει ποτέ. Δεν ξέχασαν ούτε μία ερώτηση –είχαν φτιάξει ζωγραφιές για να τις θυμούνται!
Ένα σχολείο αλλιώτικο. Ένα σχολείο, αληθινό σχολείο.
Γιατί εκεί συμβαίνουν πράγματα μοναδικά και μαγικά.
Γιατί, με το που μπαίνεις μέσα, η θαμπή διάθεσή σου γεμίζει χρώματα.
Γιατί εκεί δεν έχει σημασία αν είσαι μόνο τριών ετών. Νιώθεις, συμμετέχεις, δημιουργείς, παίζεις, μαζί με τους μεγαλύτερους.
Γιατί νιώθεις πως αυτό που κάνεις έχει κάποια σημασία κι αρχίζεις να το αγαπάς ξανά και περισσότερο.
Γιατί δεν σου κάνει καρδιά να φύγεις.
Μπορεί να λέω συχνά παραμύθια, τώρα όμως σας λέω την αλήθεια.
Ήθελα να μπω κι εγώ μέσα στο χώμα της αυλής. Δεν το έκανα. Όχι γιατί ντράπηκα, αλλά γιατί ελπίζω ότι η Καραμέλα θα με γλυκάνει ξανά. Και την επόμενη φορά, θα βγάλω τα παπούτσια μου και θα μπω μέσα στο χώμα. Έχω να μάθω πολλά ακόμα από τους μικρούληδες...
Καλή συνέχεια κι ένα μεγάλο ευχαριστώ. Για όλα..."

Μας συγκινείτε και μας κάνετε να νοιώθουμε όμορφα με την περιγραφή σας.
Σας ευχαριστούμε πολύ και σύντoμα θα τα ξαναπούμε
Αθηνά Κλάδη