Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ένα αλλιώτικο σχολείο για μικρούς και μεγάλους...!








Ένα αλλιώτικο σχολείο  για μικρούς και μεγάλους...!

Ένα αλλιώτικο σχολείο είναι αυτό που οφείλει να ανοίγει τις πόρτες του 
και να υποδέχεται κάθε παιδί , είτε το παιδί που κρύβεται στον ενήλικα, είτε το παιδί μαθητή!

Είναι γνωστό  σε όλους μας ότι μέσα από τις σχέσεις δυναμώνουμε σαν άνθρωποι και   μαθαίνουμε τόσο τον εαυτό μας όσο και τον άλλον ...
Αυτός ο χορός με τον άλλον μέσα από τα βλέμματα και μέσα από τα σώματα, ενεργοποιεί την επιθυμία στους ανθρώπους να βρίσκονται μαζί συλλογικά και να παράγουν έργο...



Φωτογραφία από το καλωσόρισμα των γονιών στο σχολείο μας!



 Ένα από τα εργαλεία που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά είναι το παιχνίδι...
Γιατί το παιχνίδι , είτε είναι ατομικό , είτε συλλογικό, παράγει κάτι " νέο" !

Στιγμιότυπα από το ζέσταμα των γονιών πριν ξεκινήσουν οι αποστολές- σταθμοί...

1ος σταθμός: "Καθρέφτες"


Ο καθρέφτης , μας βοηθά να παίξουμε με διαφορετικές διαστάσεις και διαφορετικές θέσεις μέσα στο χώρο...








2ος σταθμός: "Διαδρομές και λαβύρινθοι"

Μέσα από τις διαδρομές , διαγράφουμε σπουδαίες πορείες μέσα στο γεωμετρικό χώρο.
Καθώς διανύουμε αυτές τις διαδρομές , φτιάχνουμε ένα δίκτυο νοητών γραμμών που συνδέουν τους χώρους μεταξύ τους.



Όπως ο  λαβύρινθος  έχει κατεύθυνση και προσανατολισμό, έτσι και μια  σκέψη χρειάζεται και τα δυο αυτά στοιχεία για να είναι συγκροτημένη.






Κατασκευή διαδρομών .....



























.....και  λαβυρίνθων !!!



Κατασκευή διαδρομών .




3ος σταθμός: "Παιχνίδια με τη γλώσσα"

Σύμφωνα με τον Βιτκενστάιν, " Τα όρια της γλώσσας μας , είναι τα όρια του κόσμου μου".





4ος σταθμός: "Παιχνίδια με το χρώμα"

Το χρώμα πάνω σε επιφάνειες , δίνει τη δυνατότητα στον  καλλιτέχνη να εκφράζεται , να δημιουργεί μορφές, να εικονοποιεί τις σκέψεις του...






Παιχνίδια με χρώματα από τους " μεγάλους" καλλιτέχνες.......



                               




5ος σταθμός: "Γέφυρες"

Αγαπημένο θέμα μικρών και μεγάλων.. Οι γέφυρες ενώνουν σημεία, στοιχεία , γεφυρώνουν αποστάσεις....







Οι " μεγάλοι"  καλλιτέχνες γεφυρώνουν τις αποστάσεις.......













Χτίζοντας γέφυρες, μικροί και μεγάλοι μάθαμε πως ό,τι εμπόδιο και να συναντήσουμε, μπορούμε να βρούμε πάντα  τον τρόπο για να το ξεπεράσουμε και στο τέλος  να ενώσουμε  όλα αυτά που μοιάζουν αγεφύρωτα....

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ - Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΜΟΥ


Η αντίληψη του παιδιού στην ηλικιακή φάση 0-6 χρονών ακολουθεί μια αναπτυξιακή συνέχεια. Από την βρεφική ηλικία το χαρακτηρίζει η τάση να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του μέσα από τις αισθήσεις του...







Γιατί λαβύρινθος;

Στην ηλικία των τριών χρόνων, οι αλλαγές στον χώρο βοηθούν το παιδί να επαναπροσδιορίσει την θέση του, να προσανατολιστεί και να συντονίζει την κίνησή του.


Το παιδί καθώς περπατά, χαράσσει πορείες και κρατά στη μνήμη του τις διαδρομές που διένυσε.
Από την αρχαιότητα, οι άνθρωποι απεικόνιζαν την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης σκέψης με την μορφή του λαβύρινθου. 

Ο λαβύρινθος είναι η αποτύπωση του τρόπου που σκέφτεται ο άνθρωπος:Συλλαμβάνει δεδομένα, τα επεξεργάζεται και φέρνει το αποτέλεσμα.



Έτσι τα παιδιά αποφάσισαν μέσα από πειραματισμούς να χαράξουν το δικό τους μονοπάτι και να δημιουργήσουν το δικό τους λαβύρινθο...
Συντονισμός κίνησης στο χώρο.

Εμπόδια-συντονισμός κίνησης με αντικείμενο την μπάλα. 








Τα παραμύθια προκαλούν την περιέργεια των παιδιών και αποτελούν το κίνητρο προσκαλώντας τα παιδιά να εικονοποιήσουν με διαδρομές τις σκηνές κάθε παραμυθιού. 

Το πρώτο παραμύθι που επεξεργάστηκαν τα παιδιά ήταν " Ο Κοντορεβυθούλης".


Το παραμύθι αυτό παρουσιάστηκε στα παιδιά με συμβολική αφήγηση και η  βιωματική αντίληψη της ιστορίας πραγματοποιήθηκε με την  επίσκεψη των παιδιών στο άλσος Φιλαδέλφειας.


Εικόνες από την Διαδραστική αφήγηση στο  Άλσος Φιλαδέλφειας  

Τα παιδιά έπρεπε να βρουν τη λύση σ' ένα πρόβλημα: Πως θα έβρισκαν το σωστό μονοπάτι που θα τους βοηθούσε να επιστρέψουν στο σπίτι ( σχολικό).


Μια φορά και έναν καιρό...Οι γονείς του Κοντορεβυθούλη πήγαν τα παιδιά τους εκδρομή στο δάσος...
























Οι γονείς κρύφτηκαν και τα παιδιά έμειναν μόνα τους...Έπρεπε να σκεφτούν ένα τρόπο για να μπορέσουν να επιστρέψουν πάλι πίσω...



Τα παιδιά μαζεύοντας τα καπάκια που έβρισκαν στο δρόμο τους βρήκαν το δρόμο επιστροφής προς το σπίτι(σχολικό)!




Το δεύτερο παραμύθι που επεξεργάστηκαν τα παιδιά ήταν " Η Ντενεκεδούπολη".

Στο παραμύθι αυτό  η παιδαγωγός  έθεσε ένα πρόβλημα: Πώς θα στηθεί  η διαδρομή της ιστορίας βήμα - βήμα. Τα παιδιά  βρήκαν τρόπους και συμβόλισαν  το κάθε εμπόδιο  – σταθμό με ρεαλιστικά αντικείμενα απ' τα παιχνίδια τους.



Τέλος  με ανακυκλώσιμα υλικά έφτιαξαν την δική τους  "Ντενεκεδούπολη" !!





Το τρίτο  παραμύθι  ήταν " Η Κοκκινοσκουφίτσα".



Τα παιδιά έπρεπε να διαλέξουν τη σωστή διαδρομή ... Το δίλημμα όμως ήταν μεγάλο καθώς είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο μονοπάτια. Τον δρόμο από την πόλη ( μπλε γραμμή ) και τον δρόμο από το δάσος ( κόκκινη γραμμή)που θα τους οδηγούσε στη σωστή έξοδο...


 Τα παιδιά χαράσσουν τις διαδρομές , για να δουν ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσουν για να βρουν την Κοκκινοσκουφίτσα!


Ύστερα από αρκετή σκέψη , ακολούθησαν το σωστό μονοπάτι και βρήκαν το σπίτι της Κοκκινοσκουφίτσας!




Άλλο ένα παραμύθι που επεξεργάστηκαν  ήταν " Ο λαγός και η χελώνα".

Τα παιδιά πειραματίστηκαν με τις έννοιες  αρχή και τέλος (ευθύγραμμη διαδρομή) και όρισαν το ευθύγραμμο τμήμα μεταξύ δύο σημείων.



Από την αφήγηση των παραμυθιών... στην αφήγηση της τέχνης!




Επιδαπέδιες διαδρομές.
Επιτοίχιες διαδρομές.
             










           


Από τη διαδρομή στην αφήγηση και από εκεί στην κατασκευή- εγκατάσταση! 

Τα παιδιά είδαν έργα τέχνης διαφόρων καλλιτεχνών και κατασκεύασαν τις δικές τους αφηγήσεις...























Και τελικά έφτιαξαν τις δικές τους εγκαταστάσεις, γιατί....


Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στον ίδιο στόχο: Να εκφράσουμε στους άλλους αυτό που είμαστε...                     ( Pablo Neruda, 1904-1973).